Januari 2014

25/01/2014 Minimaliseren

GROEPSTRAINING IN TONGEREN 

De vierde groepstraining verschoof van een zondagmorgen naar een zaterdagnamiddag.  St-Truiden werd ingeruild voor de stad der Eburonen. Bekend als "de oudste Vlaamse stad" en toch heerst er een Waalse burgemeester.  Of ze noemen hem toch zo!  Maarten Bossers was de gids van dienst. Een rit van 90km met een vlakke aanloop en een paar hellingskes waar de renners konden voluit gaan was zijn uitleg... 16 clubleden stonden aan de aftrap.  

Onze troepen vertrokken om 13u31 in Tongeren om noordwaarts via Kortessem, Diepenbeek, richting Bilzen af te draaien. Tot nu toe nog maar weinig vlak gezien maar door de rugwind hadden we na zo'n 25km meer dan 34 gemiddeld. Dat er nog lijken uit de kast zouden vallen was nu al zeker. Via Riemst reden we richting Maaaaastrich maar net voor we bij onze Noorderburen zouden binnenvallen, veranderde onze gezagsvoerder zijn wapen van schouder en keerden we langs de Jeker terug zuidwaarts. Het fort van Eben-Emael was al eerder gevallen en lieten we dus ook maar links liggen. Daarna staken we de Jeker en de Maas over maar ook nu was er geen tijd voor een korte flirt met Nederland en draaiden we iets zuidelijker via Visé weeral over beide rivieren. Ondertussen moesten we een eerste soldaat verweesd achter laten. Door de nooit aflatende wind, het hoge tempo en nog hoger reliëf was het ondertussen muisstil in de groep geworden. Helemaal achteraan in het peleton speelde er zich een drama af. Elke helling werd hoger, zwaarder en langer in mijn donkerrood aangelopen kop. Net als ik innerlijk aan het vloeken ben omdat Bart Lismont er niet bij is om me uit de wind te zetten krijg ik een duwke. Van Michaël en Joeri. En Michaël en Joeri en Joeri en Mich...  Mijn geest is al dood. Overleden, ergens in Limburg of Wallonië, wat kan het mij nog schelen.  Als ook mijn lichaam er de brui wil aan geven zie ik dat op de voorlaatste helling ook de volgwagen in de problemen komt.  Veel te zwaar geladen met bestuurder en bijzitter, met reservemateriaal en gellekes. Die raakt zonder mijn hulp nooit naar boven, schiet er door mijn kop. Ik neem hem vast en sleur hem met mijn laatste krachten die helling op. En ook die helling daarna. Je zag die mannen zo heropleven. Blij dat die waren! En raar maar waar, nadat ik die mensen geholpen had, voelde ik mezelf weer een stuk beter. Beter in het hoofd, beter in de benen. De kilometers vlogen voorbij, Tongeren was van mij.

conclusie: 

  1. zwaar maar zeer mooi parcours (91km - 31.1 gemiddeld - 855 hoogtemeters)
  2. iedereen zit al heel vroeg heel goed in vorm
  3. Patrick Ickx is de meest regelmatige renner van de ploeg. (hij is al elke keer te laat gekomen)
  4. Maarten krijgt van mij een waterpas voor zijn verjaardag

groepstrainingtongeren2014

 

 
 
 
  04/01/2014 Minimaliseren
 
WAT EEN BEGIN...
 
Het nieuwe jaar is nog maar enkele dagen jong en onze eerste 2(!) overwinningen zijn al binnen.
 
Gisteren en eergisteren won Rudy Lahou telkens een veldrit in Jodoigne !
 
Van een knallend begin gesproken......
 
 wateenbeginrudi2014